Beste ereleden, leden van verdienste en leden, beste dames en heren,
Hartelijk welkom in onze sociëteit op de eerste dag van 2018. Allereerst wens ik u, mede namens het bestuur een gezond, gelukkig en voorspoedig 2018 toe. Daar gaan wij straks op proosten dus houdt aub nog wat in uw glas. Mocht het leeg raken, geef dan even een sein dan ga ik sneller praten en kom ik eerder bij de aftiteling.
Afgelopen jaar ben ik vaker geraakt door het bijzondere karakter van onze vereniging. Bijzonder vooral door onze leden. Leden die bijzonder en uniek zijn en vooral onderling stevig verbonden. Dat blijkt in goede tijden en dit is zeker merkbaar op lastige en verdrietige momenten.
Zo overleed op 12 mei 2017 ons zeer gewaardeerde lid Ellen Vellekoop-Mol. Een prachtig en bijzonder mens en gepassioneerd lid van onze vereniging is daarmee niet meer in ons midden. Wij wensen haar nabestaanden, en iedereen die haar lief had, veel sterkte met dit verlies.
Eerder in 2017, op 11 februari overleed Jaap Rijks op 97-jarige leeftijd. Een bepalend lid in onze historie. Hij was één van de initiatiefnemers van het huidige CHIO en in 1948 zelf één van de springruiters tijdens het allereerste CHIO.
Ik wil u allen vragen even te gaan staan zodat wij een ogenblik stilte in acht kunnen nemen. Dank u wel.
Terugblik 2017
Vorig jaar onthulden wij dit bord. De lustrumactiviteiten met het out-out-of-the-box thema. Alleen al het thema heeft wat teweeggebracht. Zo memoreerde Hugo Smit in zijn speech bij het lustrum galadiner wat out-of-the-box eigenlijk betekende. In zijn woonomgeving staat box voor broek, dus zou men denken aan “de-broek-uut”, dat was niet de bedoeling en is bij ons in ieder geval niet gebeurd. Tenminste, niet waar wij weet van hebben. Alle activiteiten zijn uitgevoerd en de ene was natuurlijk nog succesvoller dan de andere. Evenzo was de ene nog meer out-of-the box dan de andere.
Het lustrum galadiner bijvoorbeeld viel in de smaak. Het heeft wat stress opgeleverd voor de lustrumcommissie, ruim meer dan 115 aanmeldingen, dat zou nooit in onze sociëteit passen, dus uitwijken naar de Grand Stand. Penningmeester ook in de stress want die zag de uitgaven daardoor alleen maar toenemen. Als de vereniging in de rode cijfers zou belanden komt dat dus daardoor. Eigenlijk dus uw schuld dames en heren. Maar het zal best meevallen. Ik heb alle vertrouwen in een (misschien klein) positief resultaat. Als dat niet zo is dan laat ik mijn baard staan.
Hoe anders was het bij het oktoberfeest. Geheel out-of-the-box want de broek ging uut en een andere broek ging aan. Wel een risico of het in de smaak zou vallen bij onze traditierijke en sjieke vereniging want het is wel heeeel anders. Voor degenen die niet zijn geweest, u heeft vast allemaal al het beeldmateriaal kunnen zien. Genoeg foto’s en filmpjes die aantonen dat ook een oktoberfest heel sjiek kan zijn. Iedereen keurig in stijl gekleed, en twee geweldige artiesten die goed in hun rol zaten. Willie bijvoorbeeld, was zo plat, dat niemand kon geloven dat hij in het in het dagelijks leven verbonden is aan de TU van Munchen als professor in de nano-techonologie en dat Olga von Pfaffenhofen als onderneemster zeer succesvol is in Duitsland. Of ben ik onjuist geinformeerd……? De achterblijvers hebben dus wel wat gemist, het feest was een enorm succes, ondanks de relatief lage opkomst.
Dan de buitendag. Met een demonstratie slipjacht, een buitenrit, de open monumentendag en natuurlijk het Nederlands Kampioenschap Traditioneel Gerij. Een evenement waar ik iedereen positief over heb horen spreken. De dag begon nat maar gelukkig kon de stoet redelijk droog vertrekken. Na een mooi eerste deel door het kralingse en het lage bergse bos, werd de deelnemers een lunch aangeboden door de co-club. Geweldig verzorgd, de deelnemers hadden dit nog nooit meegemaakt. Dus co-club, opnieuw bedankt voor jullie inspanningen. Bij het vertrek rommelde het stevig in de lucht en onweer leek onze kant op te komen. Zelf had ik het genoegen naast de heer Korner te mogen zitten en ons gesprek viel vrij snel stil. Turend naar de donkere wolken en ons afvragen of het los zou barsten. Zonder het uit te spreken wisten wij het wel. Met bakken uit de hemel. Enige vraag die overbleef was wanneer het water ons in de schoenen zou gaan lopen. Al met al toch een geweldige dag met niets dan complimenten door de deelnemers.
Als laatste noem ik nog de Dies Receptie. Een volle sociëteit, en daarna een volle tribune, waar iedereen kon genieten van een geweldig uitgevoerde linten manoeuvre en daarna een demonstratie van de nieuw opgezette cross challenge. Traditie enerzijds en innovatie anderzijds. En dat allemaal in de gerenoveerde rijbaan. Het belangrijkste (en duurste) deel is klaar, maar er moet nog wel wat worden afgemaakt. Daarvoor zoeken wij nog naar middelen voordat wij tot uitvoering overgaan. Dat gaat vast lukken in 2018. Gezien de meer dan prettige en constructieve samenwerking met de St Tot. hebben wij groot vertrouwen dat er het komende jaar nog een stuivertje bij komt.
Gisteravond het lustrumjaar afgesloten met een eindejaarsborrel. Lustrumcommissie, jullie hebben geweldig werk verricht, heel veel dank daarvoor.
Vooruitblik 2018
In 2018 natuurlijk geen lustrum dus het wordt een “gewoon” jaar. Gewoon in de zin van alledaags. Een andere betekenis voor gewoon is trouwens “geen klasse”. Maar dat slaat natuurlijk nergens op, dat geldt zeker niet voor ons. Want wij zijn “bijzonder en exclusief” zoals ik het eerder heb genoemd.
Omliggende bedrijven staan echter niet stil. Prinsenstad is natuurlijk een bekende collega, de Capelse timmert ook aardig aan de weg en Manege Hillegersberg krijgt een geheel nieuwe accommodatie als gevolg van de aanleg van de nieuwe snelweg. Verschillende manege bedrijven die allen iets moois te bieden hebben, en zich blijven ontwikkelen. Het gras is daar groen, of lijkt daar groen, maar is zeker niet groener dan bij ons.
Want wij hebben een rijke traditie en een lange historie. Wij zijn gehuisvest op het mooiste stukje Rotterdam (min of meer eigenaar) aan de éne kant de stad, aan de andere kant het bos. Mooie gedraineerde banen, een hele gezellige sociëteit, een jaarlijks CHIO Rotterdam, en in 2019 gastheer voor het EK 2019, en wie kan dat nou zeggen?
Maar wat onderscheidt ons nou het meest? Wat maakt ons dan verder zo uniek?
Wel dames en heren, dat bent U. U bent lid. De andere manegebedrijven hebben klanten, geen leden. En klanten hoeven niks te doen, zij maken geen onderdeel uit van de organisatie. Zijn daar ook geen eigenaar van. Google zegt (en google kan het weten): Leden zijn “delen van een vereniging”. U maakt onze vereniging. U bent onze vereniging. Dus als u naar de vereniging kijkt dan ziet u eigenlijk een soort spiegelbeeld van uzelf. En dat is natuurlijk altijd fijn om te zien. Toch? Dat vind ik in ieder geval wel, maar ja, u kent mij, ik ben natuurlijk een klein, klein beetje ijdel.
Genoeg bespiegelingen. Zoals gezegd “Bijzonder en exclusief”. En u maakt ons steeds meer “open en gastvrij”. Daarom beste leden, dank u wel voor alles wat u op welke manier dan ook heeft bijgedragen, blijf dit vooral doen.
Ook een dank:
- In het bijzonder alle commissieleden, jullie zetten specifieke deskundigheid in op terreinen waar onze vereniging dat nodig heeft;
- Het team Koebrugge, zij staan altijd klaar om het ons zo veel mogelijk naar de zin te maken
- Alle jeugdleden en het jeugdbestuur, jullie hebben een cruciale rol in de toekomst van onze vereniging
- Onze partners, het CHIO Rotterdam en de HAR voor de samenwerking
- Onze instructie en stalmedewerkers, zij zorgen voor onze lessen, onze paarden en ons plezier en onze veiligheid;
- Mijn mede bestuursleden voor hun steun, hulp en inzet en tot slot het allerbelangrijkste;
- Onze paarden en pony’s, die ons altijd (een enkele keer niet….) weer op hun rug verdragen.
Dames en heren, genoeg gepraat. Laten wij van 2018 een mooi, gezellig, GEWOON en bovenal een positief jaar maken. Heeft iedereen nog wat in het glas? Dan zeg ik: een gezond en gelukkig 2018.
