Na een dozijn Huzarensalades, de traditionele jaarlijkse springwedstrijd tussen de Do-Club en de Huzaren, werd het tijd voor wat anders tussendoor. Dus dit jaar daagde de Do-club studentenvereiniging Marcroix uit voor een onderlinge springwedstrijd die Studentenhaver werd gedoopt. Al snel waren er twee teams samengesteld en werd er een beetje geoefend met balkjes lopen en een sprongetje dat die naam eigenlijk niet kan dragen. Want ja, het welzijn van de manegepaarden staat voorop.

IMG_2176Beide team meldden zich vroegtijds voor de opbouw van het parcours onder leiding van Joreintje Mackenbach en konden onder het toeziend deskundige oog van Monique Dijkshoorn inspringen. Het was een ‘speel uw spel’ variant waar binnen twee minuten zoveel mogelijk punten bij elkaar gesprongen moest worden. Bij het luiden van de bel stormde de kandidaat het veld op en probeerde zoveel mogelijk hindernissen te nemen. Elke hindernis mocht maar maximaal 2 keer gesprongen worden en de meeste punten konden behaald worden met vervaarlijk uitziende hindernissen van blauwe tonnen en bijna lichtgevende pionnen. Beide teams moedigden elkaar sportief aan en ook andere leden van beide clubs waren voltallig aan de zijlijn en op de tribune aanwezig.

Na de wedstrijd werd er uitgebreid geborreld en gewacht op de uitslag van jurylid Babette Vermaase die alle ruiters ook beoordeelde op rijstijl. De poedelprijs ging naar Xandra, die twee keer in het stof beet omdat Atiësto zo heel andere eigen gedachten had bij ‘Speel uw spel’. Ondanks dat Joreintje de beste individuele score had ging deze prijs sportief naar Anne, de beste van Marcroix. In het eindklassement eindigde Marcroix met 796 punten en won de Do-club overtuigend met 1075 punten.

Myron, Liselotte, Joreintje, Dominque, Ingrid en Edwin waren blij met hun medaille en nieuwe wisseltrofee. Om 21.00 uur ging iedereen pas aan tafel en werden we verwend door team Koebrugge. En nee, niet de studenten, maar de Do-Club zat uiteindelijk zoals gewoonlijk weer het langste aan de bar.

Studentenhaver smaakt naar meer. We wachten de uitdaging van de Huzaren nog af. Kijken of ze hun mannetje kunnen staan en het zelf eens organiseren?

(Edwin Visser)